باهمه تلخی و شیرینی خود می گذرد
عشقها می میرند
رنگ ها رنگ دگر می گیرند
و فقط خاطره ها ست
که چه شیرین و چه تلخ دست نخورده بجا می ماند
(سهراب سپهری)